เฟซบุ๊คแจ้งเตือนผมว่าเกือบ 90 วันแล้วที่ผมไม่ได้อัพเดทข้อมูลอะไรเลยในหน้าเพจเกี่ยวกับ Hasselblad ซึ่งถ้าหมายถึงในทางการสื่อสารผมถูกตัดขาดไปแล้วตั้งแต่สัปดาห์แรก หรือถ้าในเรื่องการทำธุรกิจผมก็เจ้งไปแล้วเช่นกัน 😀 เพราะคนจะเลิกสนใจ เป็นไปตามทฤษฎีที่ผมหายไปจากหน้าเพจเพื่อไปเรียนรู้เรื่องของการสื่อสารกับมนุษย์ด้วยกันผ่านโลกโซเชี่ยลนี้ แต่สำหรับผม…ไม่มีอะไรที่มันสูญเปล่า การเสียอย่างหนึ่งไปมักได้อย่างหนึ่งตอบกลับมาเสมอ… อยู่ที่สิ่งนั้นๆ จะเป็นอะไร และสำคัญกับคนๆ นั้นแค่ไหน 😀

มาถึงเรื่องเลนส์ชั้นยอดของ Hasselblad กันบ้าง…มีใครเคยสังเกตมั๊ยครับว่าเวลาเราซื้อทุเรียนเป็นกิโลเราซื้อทั้งลูกและเราได้เปลือกมันมาด้วย..มีใครกินเปลือกทุเรียนบ้าง..? หรือถ้าเราซื้อแบบแกะแล้วทานได้เลย ราคาทุเรียนก็จะแพงขึ้นไปอีกสามเท่าตัว เราเคยถามแม่ค้าบ้างมั๊ยครับว่าทุเรียนที่แกะแล้วใส่แพ็คพร้อมทานตกกิโลละเท่าไหร่? ราคาเท่ากับที่รวมเปลือกหรือเปล่าหรือที่แพงกว่านั้นเพราะแพงค่าแกะออกจากลูก? แล้วทำไมแพงกว่าตั้ง 3 เท่า? นั่นสิ..ผมก็ไม่เคยถามเลย..!!

 

 

มีคนที่เริ่มใช้ Hasselblad และชื่นชอบถ่ายภาพคนเป็นพิเศษและถามผมว่าเลนส์ช่วงนอร์อลตัวไหนคุ้มค่ากว่ากัน (หรือเลนส์ตัวไหนถ่ายภาพคนได้ดีกว่ากัน) ผมพอมีความรู้เรื่องเลนส์ช่วงนี้ดีครับ แต่ผมไม่สะดวกออกไปทดสอบเลย แล้ววันหนึ่งเมื่อเวลาเหมาะสมคุณต้น ดุสิต เสมาเงิน Dusit Semangoen  น้องกัลยณมิตรจึงรับเป็นธุระให้ ผลทดสอบได้ตามภาพที่เห็นจากข้างล่าง ไม่ว่าจะเป็นภาพของเจ้าเหมียวหรือสองสาวงามที่มีน้ำใจเป็นแบบให้คุณต้น 😀 สำหรับผมโดยส่วนตัวแล้วผมชอบ 100มม F3.5 เพราะผมใช้ Hass 500 Series อยู่แล้ว ส่วน 110มม F2 เป็นเลนส์ที่ผมอยากได้มากและผมก็มีใช้ ถ้าเป็นความคิดเห็นแบบกลางๆ สำหรับหลายๆ คน ความอยากกับความสะดวกและความจำเป็นต้องใช้ ทำให้ต้องคิดให้ดีทีเดียว เพราะ F2 110มม ใช้กับบอดี้ 200 sereis เท่านั้น ถ้าหลายคนชอบ F 2, 110มม ต้องมี Body ของ 200 series ด้วยเงินเกินครึ่งแสนสำหรับกล้องมือสองและค่าตัวเลนส์อีกไม่น้อยกว่า 7-80,000 บาท สำหรับเลนส์สภาพดีๆ ถ้าทางเลือกนี้คุ้มค่าผมคิดว่าก็ลุยได้เลยครับ ส่วนถ้าใครคิดเหมือนผมเจ้า 100มม F3.5 ก็ไม่เสียหายครับ ไม่ต้องลงทุนเพิ่มก็เป็นทางเลือกอีกทาง

มันไม่ได้เกี่ยวกับทุเรียนที่แกะแล้วหรือซื้อเป็นกิโลแล้วเอามาแกะกินเองหรือซื้อแบบไหนแล้วคุ้มค่า อยู่ที่เราสะดวกหรือพอใจและมีความสุขกับตรงไหน? ความคุ้มค่าสำหรับผมจึงอยู่ที่ความเหมาะสมว่าเราต้องการใช้ประโยชน์จากสิ่งใด..ไม่ไช่ได้ทั้งหมด..ไม่อย่างนั้นเราก็กินคงไม่เว้นแม้แต่เปลือกของหมอนทองหรือก้านยาวเมืองนนท์เพราะกลัวว่าจะไม่คุ้ม นักธุรกิจอาจมองผลตอบแทนเป็นตัวเลข นักศิลปะอาจมองความเป็นไปได้และการสื่อความหมายผ่านภาพถ่าย คงเป็นมุมมองคนละมุมกัน 😀

 

 

 

 

 

ขอบคุณพี่ต้นมากๆ นะครับ สำหรับผลการทดสอบที่ทำไว้นานแล้ว แต่ผมเพิ่งมีโอกาสเอามาเขียนให้เพื่อนๆ ได้อ่านเป็นข้อมูลกัน ผมจะพยายามแบ่งเวลาให้ดีและไม่หายไปนานๆ แบบนี้อีก ข้อมูลจากคนไทยก็น่าเชื่อถือ ฝรั่งก็เชื่อได้ไม่สนิทใจทุกเรื่องหรือทุกคน ฉะนั้นการมีแหล่งข้อมูลจากหลายๆ แห่งทำให้คนอยากรู้จริงๆ มีข้อมูลเทียบเคียงและใช้ในการตัดสินใจได้

ขอให้มีความสุขกับการถ่ายภาพครับ

Yut Hasselblad,

June 6, 2017